Twee generaties staan samen op het toneel, midden in de voorbereidingen van een theaterproductie over oorlog, vrijheid en herdenken. Maar hoe kijk je naar een oorlog die voor de één steeds verder weg lijkt, terwijl die voor een ander nog altijd dichtbij voelt?

Voor sommige spelers is de Tweede Wereldoorlog geschiedenis, iets uit boeken of verhalen van vroeger. Zij vragen zich af wat herdenken vandaag de dag nog betekent. Voor anderen duurt die oorlog al meer dan vijfenzeventig jaar voort, niet omdat zij hem zelf hebben meegemaakt, maar omdat de verhalen, verliezen en gevolgen nog altijd voelbaar zijn binnen families.

Zoals toen. En nu? is ontstaan vanuit gesprekken met de spelers zelf. Hun gedachten, herinneringen en vragen over thema’s als vrijheid, vrede en herdenken vormen de basis van de voorstelling. Wat betekenen deze woorden eigenlijk nog? En hoe verhouden we ons vandaag tot een geschiedenis die we niet mogen vergeten, maar die steeds verder van ons af lijkt te staan?

De voorstelling stelt indringende vragen. Waarom herdenken we eigenlijk? Wie herdenken we dan? Wanneer ben je een held? En worden elders in de wereld ook de doden herdacht die Nederlanders daar hebben achtergelaten? Jongere generaties nemen niet alles vanzelfsprekend aan en durven kritische vragen te stellen bij tradities die jarenlang onaantastbaar leken.

Tegelijkertijd klinkt de stem van een oudere generatie, voor wie sommige vragen nooit meer beantwoord zullen worden. Daarom vertellen zij hun verhalen nu. Over een vader die werd opgepakt terwijl zijn broer werkte op hetzelfde politiebureau waar hij gevangen zat. Over een oom die vlak voor de bevrijding werd doodgeschoten door soldaten van de Wehrmacht. Over een grootvader, musicus in een Amsterdams orkest, die de oorlog niet overleefde.

Zoals toen. En nu? is een persoonlijke en meeslepende voorstelling die verleden en heden met elkaar verbindt en laat zien dat oorlog nooit alleen iets van vroeger is.

Wat doet de oorlog van toen nu nog met jou?